วันนี้เป็นวันแรกที่พวกเราอยู่กันแค่ คุณตา หม่ามู๊ แล้วก็น้องน้อย
เงียบเหงาหงอยจริงๆเล้ยยย
น้องน้อยดุ๊บๆปลุกตอนเช้า คงจะอยากบอกว่า หิวแล้ววว
หม่ามู๊ลงไปกินข้าวเถ้อออ ใช่ป่าวๆๆ
หม่ามู๊เลยรีบตื่นอาบน้ำปะแป้ง
วันนี้ป้ารัสทำก๋วยจั๊บญวน (ที่บ้านเราเรียกข้าวเปียก)
ให้หม่ำตอนเช้าร้อนๆสดชื่นนน นั่งหม่ำพร้อมคุณตาหล่ะจ้ะ

เสร็จแล้วก็ไม่ได้ทำไรกันแล้วเนี่ย ส่ง sms หาป่าปู๊ ตอบกันไปมาเรื่อยๆ
นั่งดูทีวีไป กินขนมในบ้านไปด้วย หุหุหุ
แว๊กก กินเลย์ รสธรรมชาติ (ดูแล้วไม่มีผงชูรสใส่แต่เกลือ)
หมดไปอีกถุง พอแล้วๆๆ หมอขนมถุงๆซะที อิอิ

เที่ยงหม่ามู๊ยังอิ่มๆขนม ก็เลยกินสลัดกับน้ำซีซาร์ในตู้เย็น
โดนคุณตาว่า ว่ากินเนื้อกินหมูด้วยดิให้ครบ
แหม จ้าๆๆ แบบรู้สึกว่ากินหมูเยอะแล้วไง มื้อนี้ก็เลยกะจะผักกาดแก้วล้วนๆซะหน่อย
พอคุณตาทัก ก็เลยไปตักต้มไก่ดำมาซดอีกถ้วย
โปรตีนไก่ดำก็แล้วกันนะคะ
หม่ำเสร็จ ดูทีวีต่อ อ้าว งีบหลับไปซะงั้นเรา
สงสัยอากาศดีจัด อิอิ

ตั้งแต่ช่วงบ่าย ส่ง sms หาป่าปู๊ ไม่มีตอบเลย
หม่ามู๊ก็ไม่ได้คิดอะไรคงเที่ยวอยู่
เริ่มผิดสังเกตตอนเย็น ส่งไปอีกรอบ เอก็ยังไม่ตอบ
ไม่เป็นไร นั่งดูตำนานจอมกษัตริย์เทพสวรรค์กับคุณตาไป
หม่ำหอยทอดร้อนๆที่ป้ารัสซื้อมาให้ไปก่อน
แล้วส่ง sms หาป่าปู๊อีกทีว่าเข้ารร.ยัง
ก็ยังไม่ตอบ เอหายไปไหนหว่า

หม่ามู๊ก็คิดว่าคงเหมือนเมื่อวาน ที่ไปเดินกลางคืนกัน
ก็เลยเฉยๆ ไปอาบน้ำ ดีกว่า มึนๆหัวพิกล สงสัยร้อน
พอซัก 3 ทุ่ม ที่นู่นก็ 4 ทุ่มและ ลองโทรหน่อยซิ
อ้าวกลายเป็นโทรแล้วมันก็ตัด disconnect ตู๊ดๆๆ
โทรๆๆๆๆ ก็เป็นอย่างนี้ตลอด
เอสัญญาณไม่ดีหล่ะมั้ง
หม่ามู๊เลยงีบซะหน่อย ตื่นมาอีกที 4 ทุ่ม ที่นู่น 5 ทุ่มแล้ว
ป่าปู๊ต้องถึงรร.แล้วหล่ะ ไม่มี sms กลับมาเลยโทรอีกรอบ
แว๊กกก เป็นเหมือนเดิม ติดต่อไม่ได้
เอาแล้วหม่ามู๊เริ่มห่วง อย่างว่าเมืองจีนพึ่งเกิดแผ่นดินไหวไป
มาหายไปติดต่อไม่ได้แบบนี้มันน่าห่วงนี่นา
ก็พยายามกด ใช้โทรศัพท์บ้านก็เหมือนเดิม

คิดไปคิดมา เลยโทรเบอร์ไกด์ที่นู่น อ้าว ติดต่อไม่ได้เหมือนกัน
ท่าจะเป็นที่สัญญาณป่าวน้า ก็เลยโทรหาไกด์ที่ดูแลส่งที่สนามบิน
ว่าชื่อรร.อะไร ใช้ที่ระบุในใบรายการป่าว จะได้โทรเช็ค
ไกด์บอกใช่ครับ แต่ผมไม่มีเบอร์ในมือนะผมอยู่ข้างนอก
ไม่เป็นไร หม่ามู๊ หาเองในเนตได้
ก็เลยเปิดเนต หาชื่อรร.นั้นในปักกิ่ง
พอเจอได้เบอร์ก็โทรโลดดดด
ติดต่อชื่อป่าปู๊ บอกนามสกุลไปก็เจอแล้น เค้าต่อเข้าห้องให้

กริ๊งเดียวก็มีคนรับ หม่ามู๊เลยบอกขอพูดกับป่าปู๊
ป่าปู๊รับพอดี๊เลยย โหยยย โล่งอก หายห่วง
ก็ถามเนี่ย วันนี้ติดต่อไม่ได้เลย เป็นห่วงๆๆ
ป่าปู๊ก็บอกใช่ๆสัญญาณโทรศัพท์ตั้งแต่กลางวันหายหมด
มันบอก searching network ทั้งวัน
จะยืมเครื่องคนอื่นก็เป็นกันหมดเลย เลยติดต่อไม่ได้
ป่าปู๊ก็มองโทรศัพท์ตลอด มันก็เป็นงี้ ทำไรไม่ได้เลย

ไม่เป็นไร โทรเจอว่าอยู่รร.หายห่วงและ
แค่นี้เราก็เบาใจได้ goodnight ป่าปู๊ ไปนอนหลับสบายได้แล้ว
อย่างน้อยก่อนหมดแต่ละวันให้รู้ว่าเข้ารร.นอนสบายก็โอเคเนาะ
พรุ่งนี้เราได้หยุดอีกวันหล่ะ วิสาขบูชา นะจ๊ะ
