วันนี้น้องน้อยครบ 17 สัปดาห์แล้วจ้ะ
แล้วเราก็มีนัดกับคุณหมอเย็นนี้ตามปกติ หลังจากไม่ได้เจอเดือนนึ้งแล้วเนาะ
หม่ามู๊ก็ลุ้นๆว่าวันนี้คุณหมอจะซาวด์ให้เห็นน้องน้อยป่าวน้า
จริงๆคุณหมอเค้าก็บอกจะซาวด์ตอน 20 สัปดาห์หล่ะ
เผื่อดูเพศด้วยไง แต่แหม
หม่ามู๊กับป่าปู๊ก็อยากเจอน้องน้อยตลอดหล่ะถ้าทำได้เนาะ

เช้านี้เราหม่ำข้าวเหนียวหมูปิ้ง กับต้มฟักมะนาวดองที่ปักใส่ถุงมาให้
ตอนเทียงเราหม่ำกันช้าหน่อยเพราะรอน้าๆบ.ข้างล่างเค้าไปซื้อของ
ได้ส้มตำ ไก่ย่าง ลาบ คอหมูย่าง ไรงี้มาเยอะเชียว
อิ่มแปร้ กว่าจะเสร็จก็บ่ายครึ่ง
ดีนะเนี่ยนายหม่ามู๊ไม่อยู่

นั่งอิ่มอืดอยู่พักใหญ่ ก็ได้เวลาป่าปู๊มารับเราแล้วจ้า
ป่าปู๊มาถึงก่อน 5 โมง ขับไปถึงรพ.ตอน 5 โมงครึ่งพอดี
เข้าไปชั่งนน. ว๊าย 60.9 กก. ขึ้นจากเดือนก่อนมา 3 กก.เลยนะเนี่ย
ขอให้อยู่ที่น้องน้อยหมดเลยน้า ขึ้นรวดเร็วเหมือนกันเนาะ
แต่ถ้าพูดจริงๆตั้งแต่ท้องมา 4 เดือนเนี่ยหม่ามู๊ก็พึ่งขึ้นรวม 3 กก.ครึ่งเองหล่ะยังดีๆ

วัดความดันวันนี้ 110/60 ดูดีขึ้นหน่อย แต่อ่านมาแล้วว่าความดันต่ำหน่อยไม่เป็นไร
แต่ความดันสูงสีเสี่ยงสำหรับน้องน้อย
แล้วหม่ามู๊ก็ไปชิ้งฉ่องให้คุณพยาบาล ถ้าชิ้งฉ่องก่อนนน.ก็ลงอีกหลายขีดหล่ะ
เพราะเยอะมาก อิอิ

ได้เวลาเจอคุณหมอ ก็ขึ้นเตียงดูน้องน้อยในพุงเลย
คุณหมอบอกโอวดี ขึ้นมาถึงเหนือๆสะดือแล้ว คลำได้ โอเคดูดี
แล้วก็เอาเครื่องฟังเสียงหัวใจมา
ตอนนี้หล่ะที่ทำให้หม่ามู๊เริ่มกังวล
เพราะเครื่องแรก คุณหมอก็จ่อท้องไปมาๆๆซักพัก
หน้าจากยิ้มๆเริ่มเกร็งๆเครียดๆ
หม่ามู๊ก็เอาแล้ว ทำไมไม่ได้ยิน ทำไมๆๆๆ
ป่าปู๊ก็นั่งลุ้นๆ
เสร็จคุณหมอบอกพยาบาลว่า เครื่องนี้ไม่ค่อยดี
ไปเอาอีกเครื่องมาดีกว่า แล้วหมอก็หันมาบอกว่าไม่เป็นไร
ได้ยินไม่ค่อยชัดเครื่องมันเก่า
หม่ามู๊ก็ยิ้มๆไป แต่กังวลนะเนี่ย เพราะจำได้ท้องพี่น้องน้อยคราวก่อน
ตอนฟังเสียงช่วงนี้อ่ะ ได้ยินดังและเร็วมาก

พอเครื่องใหม่มา หมอก็วนๆๆๆๆ
หม่ามู๊รู้สึกว่านานจังเลยทำไมวนไม่เจอ หม่ามู๊เริ่มเครียดแล้วนะ
แล้วก็ได้ยินเสียงตุ๊บๆๆๆๆ หมอก็มาจับข้อมือหม่ามู๊ตรงชีพจร
แล้วหมอก็บอกว่าไม่ใช่อ่ะ อันนี้ของแม่
หม่ามู๊ก็งงของแม่ได้ยินทางท้องด้วยเหรอ
ก็วนๆๆต่ออีก แล้วก็เจอตุ๊บๆๆๆ ก็บอกไม่ใช่อ่ะของแม่อีก
งงแล้วนะทีนี้

สรุปหมอหันไปถามพยาบาลว่าเครื่องซาวด์เปิดไม๊
ไปซาวด์ดูดีกว่า หมอบอกสรุปได้ซาวด์ทุกทีเลยเนาะ
หมออยากดูหัวใจให้ชัวร์ พยาบาลก็บอกว่าเอ๊ เมื่อกี๋ก็ได้ยินเสียงน้องดิ้นๆในท้องนะคะ
หมอก็อืมๆๆ

แล้วเราก็เหมือนเดิม เดินไปทางลัดเข้าห้องซาวด์
หม่ามู๊เริ่มงงกับรพ.นี้เหมือนกัน ว่าถ้าจะซาวด์แบบเป็นทางการ
หมอต้องรายงานรพ.ก่อนรึไง ทำไมต้องมาแอบๆซาวด์ทุกที
คือจ่ายตังค่าซาวด์ก็ได้ไม่ต้องประหยัดให้หรอก
แต่ตอนนั้นก็ยังไม่ได้ถามหล่ะ
กังวลอย่างเดียว

เข้าไปนอนในห้องซาวด์ รอเปิดเครื่อง
พอพร้อม หมอก็จ่อเครื่องเข้าที่พุง โอววว เห็นเท้าน้องน้อยก่อนเลย
หมอแซวว่าแหนะ ยกเท้าทักคุณพ่อคุณแม่เลยนะ
ก็หันๆไปมา สรุปเจอแล้วน้องน้อยนอนดุ๊กดิ๊กๆอยู่
ดิ้นไปดิ้นมา
คราวนี้ป่าปู๊เริ่มเอามือถือออกมาบันทึกภาพและ
หมอก็นี่ไงหัวใจเต้น ตุ๊บๆๆๆ หม่ามู๊หันไปก็โล่งใจ
แต่หมอก็บอกว่า แต่หมอว่าหัวใจเต้นช้าไปหน่อย
คือปกติเด็กๆต้องเต้นประมาณ 100 ขึ้นไป
แต่น้องน้อยอยู่ที่ 90 กว่าๆ ที่หมอฟังเมื่อกี๋แล้วบอกเสียงของแม่
ก็ไม่ใช่หรอก เสียงน้องน้อยนี่หล่ะ แถมหม่ามู๊ก็หัวใจเต้นแค่ 70 เองด้วย
หมอบอกยังดีหัวใจแม่เต้นช้ากว่า (เพราะปกติหัวใจเด็กต้องเร็วกว่าแม่)

สรุปหมอก็งง ดูว่าสมองก็เต็มดี คอ สันหลัง แขน ขา ดูปกติ
แถมดุ๊กดิ๊กโก่งตัวไปมา ดูปกติ ตัวใหญ่เชียว(ใหญ่กว่าคราวก่อนเห็นชัดๆเลย)
(แต่ไม่ได้วัดและคำนวนเพราะว่าไม่มี รหัสผ่านนี่หล่ะ)
หมอก็เลยบอกว่า มันอาจจะเป็นภาวะที่เรียกว่า
heart block หรือไม่ก็ Anticardiolypin
ตอนนั้นหม่ามู๊ก็เบลอๆหล่ะ
หมอก็ส่องให้เห็นน้องน้อยไปมา คุยไปด้วย
เราก็ตั้งใจฟัง คือหลักๆ ภาวะที่ว่าเหมือนหม่ามู๊สร้างภูมิต้านทานอะไรออกมา
ทำให้เลือดจับตัวแล้วก็บล๊อคหลอดเลือดไรงี้ เลยมีผลต่อหัวใจ
หรือถ้าไม่ใช่ ก็อาจจะเป็นที่หัวใจน้องน้อย
แต่ตอนนี้ยังมองไม่เห็น ยังเช็คไม่ได้ว่าอะไรผิดปกติ
คือมันเต้นสม่ำเสมอแต่ช้าไปหน่อยเท่านั้นเอง หม่ามู๊ก็ไม่ได้กินยาไรแปลกๆเลยนะช่วงนี้

หมอก็โอเค ไปนั่งคุยที่ห้องกันต่อ
หมอหายไปโทรศัพท์ซักพัก
แล้วก็กลับมาหมออธิบายเรื่องต่างๆต่อ
ว่าผมปรึกษาผู้เชี่ยวชาญแล้ว เค้าเห็นตรงกับผม
ว่าตอนนี้ขอเจาะเลือดดูผล anticardiolypin ก่อน
ระหว่างนี้ก็จะให้ยา baby aspirin กับหม่ามู๊ช่วยขยายหลอดเลือด
ไม่ต้องห่วงยานี้ไม่มีผลต่อน้องน้อยแน่ๆ แต่จะทำให้ดีขึ้น
ถ้าผล anti หม่ามู๊เป็นลบ ก็โล่งไปเปลาะนึง รอดูเช็คน้องน้อยอีกที
แต่ถ้าผลเป็นบวก คุณหมอว่าต้องฉีดยาขยายหลอดเลือดอีกตัว
แต่หมอไม่อยากให้ฉีดไปก่อน เพราะมันค่อนข้างมีผลต่อหม่ามู๊
ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญซึ่งเป็นภรรยาหมอมาดูอีกที

สรุปว่าหมอให้หม่ามู๊เจาะเลือด ป่าปู๊ก็เลยบอกทำ triple test ไปด้วยเลยทีเดียว
หมอบอกว่าก็ดี แต่จริงๆแล้ว เรื่องดาวน์ซินโดรม ไม่เคยมีผลทำให้หัวใจเต้นช้า
แล้วหมอก็ดูผลเลือดที่หม่ามู๊เจาะตรวจคราวก่อน
บอกว่าเนี่ย ถ้าเป็น anti นะ ตัวซิฟิลิสจะขึ้น แต่หม่ามู๊ก็ไม่ขึ้น
ทุกอย่างปกติไม่ว่าจะเป็นความเข้มข้นเลือด ธาลัสซีเมีย เอดส์ ซิฟิลิส
หม่ามู๊ไม่เป็นไรเลย แล้วมันเพราะไรเนี่ย

แล้วหมอก็นัดว่าพุธหน้าให้หม่ามู๊โทรมาเช็คผลกับหมอ เดี๋ยวคุยกันอีกที
แต่นัดเจอครั้งหน้าสิ้นเดือน เพราะช่วง 1-2 อาทิตย์นี้นัดไปก็ไม่มีไร
หมออยากให้น้องน้อยโตกว่านี้อีกหน่อย
แล้วจะให้ผู้เชี่ยวชาญด้านอนาโตมี มาซาวด์ดูอวัยวะภายในน้องน้อย
เช่นหัวใจครบ 4 ห้องรึเปล่า อีกครั้ง
ดูตอนนี้ก็ยังไม่เห็นเพราะหัวใจยังเล็กอยู่ ก็นัดซาวด์ก่อนเจอหมอ 2-3 วันหล่ะ
อีกอย่างก็คือตัวชาร์ตพลังหัวใจน้องน้อยอาจจะล๊อคอยู่แค่นี้
แต่ถ้าเกิดมาก็มีตัวกระตุ้นได้ อันนั้นค่อยว่ากัน

สั่งยาเสร็จหมอก็บอกอย่าพึ่งเครียดน้า ตอนนี้ทำให้ดีที่สุด
กินอาหารมีประโยชน์ ป่าปู๊หน้าเครียดหมอก็บอกใจเย็นๆ
จริงๆหมอก็อธิบายเยอะแล้วหล่ะ แต่หม่ามู๊ก็อดกลัวไม่ได้
ไปเจาะเลือด จ่ายเงินประมาณ 5 พันบาท ค่าเจาะเลือดตรวจแลปซะ 4 พันแล้ว
ออกมาจากรพ. หม่ามู๊กับป่าปู๊ก็คุยกัน ต่างคนต่างเครียดหล่ะ
แต่ป่าปู๊ก็บอกอย่าเครียดๆๆเดี่ยวจะส่งผลต่อน้องน้อย
ต้อง active หน่อย ทำนู่นนี่ให้หัวใจเต้นๆเยอะๆ
หัวใจน้องน้อยจะได้เต้นๆเนาะ

จากนั้นเราไปรับคุณยายที่ฟิวเจอร์กันต่อ
ไปหม่ำซูกิชิแก้เครียด เล่าให้คุณยายฟัง กลับมาเล่าให้คุณตาฟัง
แล้วหม่ามู๊ก็ไปนอน ปลอบกันไปมากับป่าปู๊นี่หล่ะ

นอนซุกอยู่แล้วจู่ๆน้ำตามันก็ไหล คือหม่ามู๊ไม่ได้คิดไรตอนนั้นนะ
แต่น้ำตามันไหลออกมาเอง
หลักๆก็รู้สึกดีจังที่มีป่าปู๊คอยดูแลตลอด
อีกอย่างก็เอ๊ หม่ามู๊ทำไรให้น้องน้อยเป็นงี้ป่าวเนี่ย
แต่พูดไม่ออก
ป่าปู๊ก็ปลอบๆๆไม่เป็นไรหรอกสู้ๆ อย่าเครียดอย่าร้อง
หม่ามู๊ก็กลัว แต่คิดในแง่ดี
อย่างน้อยเราก็รู้ว่ามีไรเกิด อย่างน้อยก็ได้มีทางป้องกัน
ไม่เหมือนคราวพี่น้องน้อย ที่ฟังเสียงหัวใจชัดเจน
แต่อีกเดือนพี่น้องน้อยก็ไปแล้ว

เพราะงั้นน้องน้อยต้องช่วยหม่ามู๊นะ สู้ๆ ดิ้นดุ๊กดิ๊กๆให้หัวใจเต้นแรงๆ
หม่ามู๊ก็จะออกกำลังกายเดินไปเดินมาไม่นั่งแปะๆเหมือนเดิมแล้ว
กินยาตามหมอสั่ง ลุ้นๆพุธหน้าให้ผลออกมาเป็นลบ
แล้วเราค่อยสู้กันต่อเนาะน้องน้อย
หม่ามู๊กับป่าปู๊รักน้องน้อยมากๆเลยนะ
สู้ๆนะ เรามาสู้ด้วยกันนะน้องน้อย

ตอนนั่งเขียนน้องน้อยก็ดุ๊บๆในพุงอยู่ หม่ามู๊ชื่นใจจัง ดุ๊บๆเยอะๆ
หม่ามู๊จะได้รู้ว่าน้องน้อยสบายดีน้า